Hastane

Hastane

Antep’te ninemin eski evine dogru gidiyoruz ama yol uzerinde dayimlar üvey kardesini ziyaret etmek icin onun dükkanini ariyorlar o sirada tam bulamiyoruz yolu, dayim telefon açiyor ve biz de bir yerde oturup bekliyoruz. Uvey kardes, bizim bulundugumuz yere gelecekmis.

O sirada bir grup cocuk kavga etmeye basliyorlar. Iki tanesi tartisiyor, biri otekini dövdü dövecek. O da, kaciyor gibi ama tam da kacmiyor. Ama onu da bir iki kisi savunuyor, Digerine hadi git bulasma gibilerinden itekleyerek ama birden daliyorlar birbirlerine, bu ilk kacan gibi olan cocuk da elinde sivri bir tahta varmis, o tahtayi gözlerimizin önünde kavga ettigi cocuga degil de yanda duran ufak bir cocugun kafasina sapliyor yanlislikla. kulaginin az üstünde girip cikiyor o tahta.

Biz sok oluyoruz. Kafasindan tahtayi cekmesiyle, kanlar fiskiriyor. Ben hemen o tarafa kosuyorum. Ilk yardim kursundan tek aklima kalan seyi yapiyorum ve 112’yi ariyorum. Çocuk yigiliyor yere, basinin altina birsey koymaliyiz diyorum. Kan akmaz oluyor pek sonrasinda ama oldukca ciddi bir yara. Beyni hasar gormus olabilir. Nedense o ara herkes gidiyor, ben ve bir iki cocuk kaliyor padece. 112’ye adresi veriyorum (sokak ismi aklimda degil ama numara 17. hemen yollayin ambulans cok ciddi diyorum.

Çocukla ilgilenmeye basliyorum, korkma brisey olmayacak, iyileseceksin gibilerden teskin ediyorum. Ama cocuk peri küçük ve yerinde durmuyor, bak sakin olmalisin, surda uzan biraz diyorum ama yok,ayaga kalmaya çalisiyor, hareket ediyor surekli vs.

Ben de oyalamaya calisiyorum. Annen, baban neredeler diyorum. Babam çalisiyor, annem evde yok bilmem bir yere gitti, abim de suraya gitti diyor. Bu yastaki cocugu yanliz basina birakmislar, duruma bak diyorum kendi kendime. Sonra bir ara telefonum caliyor, 0180 li bir numara, 112’den geri ariyorlarmis meger demin konustugum kisi doktormus hemen geliyoruz diyor, birazdan ordayiz diyor. Sonra hemen geliyorlar. Doktorla konusuyorum. Simavi Haseki Hastanesinden geliyoruz diyor. Iyi de o farsi tarafta diyorum (Ruyanin bu kismi istanbuldaymisiz gibi geciyor, biz avrupa yakasindaymisiz, hastane de anadolu) Doktor da, biliyordum, hastanede oturmus sikkin sikkin oturuyordum, birseyler olacak gibi geliyordu, acil cagrisi gelince 112’den, hemen biz geldik, ben de dayanamadim, hastanede bekleyemedim, ambulansla geldim diyor.

Ellerinde kücücük bir sedyemsi, kundak gibi birsey var, onun uzerine yatiriyorlar.
Doktor sizin de hastaneye gelmeniz gerek, ailesi burada olmadigi icin diyor. Bizim o aksam normalde adapazarina dönmemiz gerekiyormus ama tamam gelirim diyorum

Sokakta bulundugumuz yer megersem Simavi Haseki Hastanesinin en üst katiymis ama biz baska bir hastaneye gidecekmisiz. Asagiya dogru iniyoruz, hastanenin kafeteryasi varmis onun icinden geciyoruz. Bir bakiyorum, yegenim Büsra ve abim orada yemek yiyor. Abimi gorünce cok sasiriyorum. Kalmak istiyorum ama bir yandan da acilen gitmem gerektigi icin, kisaca aciklayip gitmem gerek diyorum. Abim de benimle geliyor. Ama bir bakiyoruz kayboluyoruz, Hastanenin icinde bir turlu yolumuzu bulup disari cikamiyoruz. Disari ciktigimizda da artik cok gec oluyor, ambulans beklememis ayrilmis haliyle. O zaman hastaneye gitmemis lazim, nasil olur derken, taksi tutup gidelim diyorum. O sirada iki kadin aaa biz de simavi haseki hastanesine gidicez diyor, iyi diyorum beraber gideriz. Söyle genis bir park alani gibi biryerdeyiz. Taksi bulmak icen duraga dogru ilerlerken birden arabanin teki üzerime üzerime geliyor, sofor de yandakilerle konusmaktan bakmiyor önüne, durur diye bekliyorum ama yok, üzerime geliyor, kacamiyorum, ayaklarimi arabaya uzatip, yere yatiyorum, araba beni biraz sürüklüyor

Sonunda duruyorlar, napiyorsunuz diyorum, kör müsün, önünüze baksaniza, cok kiziyorum, Kadin arabadan iniyor ve o da bana sinileniyor sonra arabaya tekrar binip beni biraz daha sürüklüyor. O alanin kenari uçurummus, oraya kadar surukluyor deli kadin. uçurumun kenarinda kaliyorum, arabaya tutunarak, bagiriyorum deliler gibi manyak misin sen, niye yapiyorsun bunu diye. Arabanin motor kapagindan tutuyormusum, o aciliyor, düstüm düsücem ama bir sekilde kendimi yukari çekip kurtuluyorum. Kadina cok fena kükrüyorum, bagiriyorum, acaip sinirliyim biraksalar öldürecegim neredeyse, öfkem sigmiyor, kopuruyoru cok fena.

Hastaneye gitmemiz lazim, diye birakiyorum o sirada bir baska taksi dolmus varmis, abim ona binelim diyor iki kisilik bos yer varmis, hemen kalkiyormus, apar topar ona biniyoruz. Sonra yolda, simavi hasekinin neresinden geciyorsunuz gibi soruyorum sofore, gecmiyoruz ki diyor. Abime kizip iniyoruz. o iki kadin da gitmisler, ortada taksi de yok duraga dogru gidiyoruz. O siradan, arkama donup baktigimda, bulundugumuz hastane binasini goruyorum, eskiden kilise olan buyuk bir binaymis, cok hos gorunuyor.

sonra yagmur yagmaya basliyor. Hay allah tam da sirasiydi, simdi bir de yagmurla ugrascaz hem de taksi bulmasi da zorlasacak diyorum. Bir turlu taksi bulamiyoruz, baska bir cadde varmis, oraya cikalim diyoruz. O sirada, bir grup insan da o tarafa dogru gidiyor, festival gibi birsey varmis. Kucuk kucuk havaifisekler patlamaya basliyor, hava da karariyor iyice. Aksam 8 sulari olmus.

Böyle merdivenli bir sokaktan asagi iniyoruz, O kalabalik gruptan, 9-10 yaslarinda bir cocuk merdivenlerden kostura kostura iniyor, hayir ya, simdi düsecek derken, cocuk tökezleyip, merdivende parendeler atmaya basliyor. ama cok fena, yuvarlandikca yuvarlaniyor, duruyor gibi oluyor, sonra yine yuvarlaniyor, carpa carpa iniyor cok kötü bir sekilde asagiya kadar dusuyor. Bugun de nereye baksak birine birsey oluyor diyorum hemen kosup asagi iniyoruz

Çocuga nedense pek birsey olmamis neyseki birseyler yedirmeye calisiyorlar, hadi ye sunu ye sunu diye. O sirada dayimlar ariyor nerdesiniz diye, orlar coktan adapazarina gitmisler. ben de anlatiyorum durumu. sizi alalim diyor istanbuldan karsiya gecin en alindan diyor. Kuzen Mesut da dayimin yanindaymis, telefonda arkadan “diskoya gidin, diskoya, orada bekleyin” diye bagiriyor.

Resim: http://images.inmagine.com/400nwm/zzveillust/zz019/zz019092.jpg

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.